Farklı faktörlere göre Yüksek Hızlı Kamera aşağıdaki şekilde sınıflandırılabilir:

I. Yapıya Göre

Sabit Açıklıklı Sabit Odaklı Lens: Basit. Ultra Yüksek Hızlı Kamera lenslerinde yalnızca manuel olarak ayarlanabilen bir odaklama halkası bulunur. Bu halkanın sola veya sağa döndürülmesi CCD sensöründeki görüntüyü keskinleştirir. Diyafram ayar halkası yoktur; diyafram açıklığı ayarlanamaz ve merceğe giren ışık miktarı mercek parametreleri değiştirilerek değiştirilemez. Ayarlama yalnızca görüş alanının aydınlatması değiştirilerek mümkündür.

Manuel Açıklıklı Sabit Odaklı Lens:Manuel açıklıklı sabit odaklı lensler, sabit açıklıklı sabit odaklı lenslerle karşılaştırıldığında bir açıklık ayarlama halkası ekler. Diyafram aralığı genellikle F1.2 veya F1.4'ten tamamen kapalıya kadar olup, çekim yerinin ışık koşullarına kolayca uyum sağlar. Diyafram ayarı manuel olarak yapılır. Bu Yüksek Hızlı Kameralar genellikle daha ucuzdur ve daha düzgün bir aydınlatma sunar.

Otomatik Açıklıklı Elektrikli Yakınlaştırma Lensi: Otomatik açıklığa sahip sabit odaklı lenslerle karşılaştırıldığında, bunlar iki minyatür motor ekler. Bir motor yakınlaştırma halkasına bağlanarak döndürüldüğünde merceğin odak uzaklığını kontrol eder; diğer motor ise odak halkasına bağlanarak döndürüldüğünde merceği odaklıyor. Ancak iki motorun eklenmesi ve lens gruplarının sayısının artması nedeniyle lens boyutu da buna bağlı olarak artıyor.

II. Uygulamaya Göre Sınıflandırma: Görüş alanına bağlı olarak mercekler şu şekilde ayrılır: küçük görüş alanı mercekleri, sıradan mercekler, geniş açılı mercekler ve ekstra geniş açılı mercekler.

Standart mercek: Yaklaşık 50 derecelik görüş açısı; bu, baş veya göz hareketi olmadan insan gözünün görebildiği görüş açısıdır; dolayısıyla standart mercek olarak da adlandırılır.

Geniş açılı lens: 90 dereceden büyük görüş açısı, geniş bir alana sahip yakın mesafeden nesnelerin çekimi için uygundur ve güçlü bir perspektif duygusu oluşturmak için ön planı kasıtlı olarak abartabilir.

Telefoto lens: Uzaktaki nesnelerin çekimi için uygundur; sığ alan derinliği arka planı bulanıklaştırır ve nesneyi ön plana çıkarır, ancak hareketli nesnelere odaklanmak hacimli ve zordur. Yukarıdakiler odak uzunluğunu ifade eder. 120 kameradaki 150 mm lens, 35 mm kameradaki 105 mm lense eşdeğerdir. Telefoto lensler çok büyük olduğundan, Ultra Yüksek Hızlı Kamera lensinin arkasına negatif bir lens ekleyen, Ultra Yüksek Hızlı Kamera lensinin ana düzlemini ileri doğru hareket ettiren ve böylece daha kısa lens gövdesiyle telefoto efekti elde eden bir telefoto lens tasarımı vardır.

Yansıtıcı telefoto lens: Bu, bir görüntü oluşturmak için yansıtıcı bir ayna kullanan başka bir tür telefoto lens tasarımıdır, ancak tasarımı nedeniyle bir diyafram açıklığıyla donatılamaz ve pozlamayı yalnızca enstantane hızını kullanarak ayarlayabilir.