Yanmayı fotoğraflamak için Yüksek Hızlı Kamera kullanılabilir. Bir Bunsen beki alevi üç katmana sahiptir: bir iç çekirdek, bir orta indirgeyici alev ve bir dış oksitleyici alev. Bu dış katmanda sıcaklık yüksektir ve oksitleyici alev genellikle ısıtma için kullanılır.
İndirgeyici ve oksitleyici alevler, yüksek sıcaklıkları nedeniyle önemli bir rol oynarken, soluk mavi veya soluk mor renkte olmaları ve nispeten düşük ışık yoğunluğuna sahip olmaları, çıplak gözle net bir şekilde gözlemlenmelerini zorlaştırmaktadır.
Endüstriyel yüksek hızlı kameralar, yüksek hızlı görüntüleme için Yüksek Hızlı Kameraya güvenir. Bunlar, yüksek görüntü stabilitesi, yüksek iletim kapasitesi ve yüksek parazit önleme özellikleri gibi avantajlara sahip bir endüstriyel kamera türüdür.
Ancak görüntüleme prensipleri açısından endüstriyel kameraların tüketici kameralarından hiçbir farkı yoktur. Her ikisi de depolama ve iletim için optik görüntü sinyallerini elektrik sinyallerine dönüştürmeye dayanır. Şu anda CCD veya CMOS kamera çipleri yaygın olarak kullanılmaktadır.
Ultra HD Yüksek Hızlı Kamera hızı ve kare hızı. CCD veya yük bağlantılı cihaz, bir matris içinde düzenlenmiş çok sayıda bağımsız ışığa duyarlı elemandan oluşan bir tür yarı iletken malzemedir. Genellikle megapiksel cinsinden ölçülür ve piksel sayısı CCD üzerindeki ışığa duyarlı bileşenlerin sayısını gösterir.
Çekim sırasında sahneden yansıyan ışık kamera merceğinden geçerek CCD'ye iletilir ve burada elektrik yüklerine dönüştürülür (her bir öğedeki yük miktarı, aldığı ışığın yoğunluğuna bağlıdır). Kontrol çipi daha sonra fotodiyotlar tarafından üretilen akımı kontrol etmek için ışığa duyarlı elemandaki kontrol sinyali devrelerini kullanır.
Tek bir görüntüde üretilen elektrik sinyalleri toplanır ve bir amplifikatöre gönderilir. Amplifikasyon ve filtrelemeden sonra sinyaller bir A/D'ye (analogdan dijitale dönüştürücü) gönderilir, işlenir ve dijital sinyallere dönüştürülür. Bu sinyaller daha sonra sıkıştırılır ve fotoğrafı oluşturmak için bir arabellekte saklanır.
Kısaca yüksek hızlı fotoğrafçılık, çok yüksek çekim hızlarına ve kısa pozlama sürelerine sahip bir fotoğraf yöntemidir. Hızla değişen hareketi insan gözünün algılayabileceği bir seviyeye yavaşlatmak ve gözlem yapmaya olanak sağlamak için "hızlı çekim ve yavaş oynatma" tekniğini kullanır.
Bu, yüksek hızlı fotoğrafçılıkta çekim frekansının (saniyedeki kare sayısı) nesnenin hareketinin değişim hızıyla senkronize edilmesi gerektiği anlamına gelir; Değişim ne kadar hızlı olursa, çekim frekansının da o kadar yüksek olması gerekir.
